جاودانگي قرآن (تعداد بازديد: 5,759)
چیستی وحی (تعداد بازديد: 5,759)
دريافت وحي (تعداد بازديد: 2,829)
عربي بودن قرآن (تعداد بازديد: 2,124)
اولين كاتب وحي (تعداد بازديد: 3,017)
hadith-1.jpg








آیه ولایت

آیه ولایت
آيه پنجاه و پنجم از سوره مائده درباره ولايت خدا ، رسول و ائمه (عليهم السلام .
(إِنّما وَليُّكُمُ اللّه وَرَسُولهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُونَ الصَّلوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاة وَهُمْ راكِعُون) ; «همانا ولى امر شما تنها خدا ، رسول و آن مؤمنانى هستند كه نماز به پا داشته و در حال ركوع زكات مى دهند».

وداع با ماه مبارک رمضان

آمرزش؛ رهاورد رمضان

ماه مهمانی خدا، ماه آمرزش و پاکی از پلیدی هاست. از این رو، امام سجاد علیه السلام در وداع با این ماه مبارک می فرماید: «درود بر تو ای همسایه ای که دل ها بر اثر عبادت و بندگی در آن نرم و فروتن گردید و گناهان بر اثر آمرزش و عفو خدای بزرگ در آن کم شد. درود بر تو! چه بسیار گناهان را محو کردی و چه بسیار زشتی ها را پوشاندی».

پیامبر گرامی اسلام نیز در فضیلت ماه رمضان می فرماید: «ماه رمضان، ماه خدا و ماه مغفرت است».(1)

ماه بی پایان

به مناسبت عيد سعید فطر

عید فطر

بدان كه نام‏هاى عيد چهار چيز است:

در فارسى به روز عيد، جشن مى‏گويند.

گفته‏اند: عيد روزى است كه در آن اجتماع باشد و برگرفته از عود به معنى بازگشتن است. از آن جهت عيد ناميده شده است كه در آن از اندوه به شادى باز مى‏گردند و آن روز براى همه مردم روز شادى است، مگر نمى‏بينيد كه در روز عيد زندانيان را كيفر و مؤاخذه نمى‏كنند و پرندگان را شكار نمى‏كنند و جانوران وحشى را نمى‏گيرد و كودكان را به مدرسه نمى‏فرستند.

و هم گفته‏اند: از اين جهت به آن نام عيد داده‏اند كه هر انسانى به آنچه كه خداوند به او وعده داده است، در اين روز مى‏رسد.

عید فطر ؛ عید پاکیزگی

رمضان، دعوتی است به بازیافتن «خود گمشده»، ندایی است برای توجه به خدای فراموش شده، ضیافتی است برای تناول از مائده تقوا و پایان این مهمانیِ خدایی، عید فطر است؛
عید توفیق بر طاعت و اطاعت، عید توبه و تهذیب نفس، عید ذکر و یاد محرومان وگرسنگان.
فطر، چیدن میوه هایی است که از فطرت می جوشد.
فطر، سپاس نعمتی است که در رمضان نازل شده است.
پیروزی بر خصم درون، جشنی روحانی دارد به نام عید فطر که میثاق بستن با فطرت را از سوی روزه داران مجاهده گر اعلام می دارد.

عربى مبين !!

قرآن درپاره اى از آيات، به عربى مبين توصيف شده، در اين صورت، چه نيازى به تفسير دارد؟

از آنجا كه مشركان عرب در مقابل «تحدى» قرآن احساس ناتوانى مى كرند، پيوسته در فكر فرو رفته بودند كه براى آن مبدأ و منشأ اى بينديشند سرانجام گفتند:

پيامبر، قرآن را از دو غلام رومى به نام « جبر» و «يسار» و مانند آنها فرا مى گيرد([1]) چنانكه ما قبل آيه را حكايت مى كند، اّنجا كه مى فرمايد:

(وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسانَ الَّذِى يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِىٌّ وَهذا لِسانٌ عَرَبِىٌّ مُبِينٌ).([2])

ما مى دانيم كه مشركان مى گويند: محمد را بشرى آموزش مى دهد در حالى كه زبان كسى كه قرآن را به او نسبت مى دهند عجمى است و قرآن زبان عربى آشكار است.

براي ارسال سوال از فرم زير استفاده كنيد. لطفا فرم را به صورت كامل تكميل نماييد.
متن سوال: نام: همراه: ايميل: