شيعه درقرآن

3006.jpgكلمه شيعه در كلام الله مجيد در سه معنا و اصطلاح به کار رفته است:
اول به معناى فرقه و گروه مانند:
« ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا»1
دوم به معناى پيرو و دوست پيامبر، چنان كه در داستان حضرت موسى(ع) آمده:
« فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ»2
سوم به معناى پيرو و نگهدار مكتب و اعتقاد حق، آنجا كه خداى تعالى حضرت ابراهيم(ع) را به راه و روش و اعتقاد توحيدی نوح(ع) معرفى مى‏كند، مى‏فرمايد:
« وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ»3
در اين آيه كريمه حضرت ابراهيم(ع) با همه شموخ مقام و عظمت نبوت شيعه حضرت نوح(ع) به حساب آمده است.
شگفت از دوستان ناآگاه و دشمنان دانا، و مزدوران استعمار است كه پيدايش اين لغت و ظهور اين واژه و معتقدان به آن را به زمان صفويه نسبت مى‏دهند!!
در كشاف زمخشرى آمده:
« من شيعته ... يعنى از كسانى كه در اصول دين با حضرت نوح(ع) همراه است گر چه شريعت نوح و ابراهيم با هم تفاوت دارد.»
ابو محمد حسن ‏بن‏ موسى نوبختى كه در قرن چهارم مى ‏زيسته در كتاب الفرق و المقالات چنين مى‏گويد:
« اركان فرق اسلامى چهار فرقه مى‏باشند: شيعه، معتزله، مرجئه، خوارج.
اما شيعه فرقه علىّ بن ابيطالب مى‏باشند كه در زمان حيات پيامبر و پس از مرگ او به شيعه علىّ موسوم بودند، و فقط او را امام مى‏دانستند كه از آن جمله مقداد بن اسود، سلمان فارسى، ابوذر جندب بن خباده غفارى، عمار بن ياسر و هر كس كه علىّ را دوست مى‏داشت، و اينان اولين كسانى هستند كه در امت پيامبر به تشيع توصيف شدند زيرا نام تشيع از دير زمان به پيروان ابراهيم و موسى و عيسى و ديگر پيامبران صلوات الله عليهم اجمعين اختصاص داشت.»
در کتب لغت آمده: « شيعة الرجل: يعنى پيروان و ياران مرد، شيعه يعنى گروه، به يك نفر و دو نفر شيعه گفته مى‏شود و جمع آن شيع و اشياع است و اين نام غلبه دارد بر كسانى كه علىّ و اهل بيتش را دوست دارند تا جائى كه براى آنان نام ويژه شده. 4
دائرة المعارف الاسلاميه مى‏گويد:
تاريخ پيدايش شيعه تمامى برمى‏گردد به اين كه علىّ ‏بن‏ ابى‏طالب خليفه شرعى، پس از درگذشت پيامبر است. 5
شيعه در حديث و سنت پيامبر(ص)
سيوطى در تفسير الدر المنثور ضمن تفسير آيه كريمه:
(أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ)، آورده: ابن‏عساكر از جابربن‏عبدالله روايت كرده كه گفت: نزد رسول خدا بوديم كه علىّ روى آورد، پيامبر فرمود: سوگند به كسى كه جانم به دست اوست، روز قيامت اين و شيعيانش رستگارند. 6
فضل‏بن‏شاذان نيشابورى در كتاب پرقيمت الايضاح خطاب به اهل سنت مى‏گويد: شمائيد كه روايت مى‏كنيد رسول خدا به علىّ(ع) فرمود: اى علىّ تو و شيعيانت در بهشت هستيد. 7
و شما روايت مى‏كنيد از ام‏سلمه همسر رسول خدا(ص) كه گفت: از رسول خدا شنيدم كه مى‏فرمود: شيعيان علىّ رستگارانند، واى بر كسى كه بر خدا كافر شود، آيا خرد را به كار نمى‏بنديد، آيا ميدانيد چه حكم مى‏كنيد؟ آيا شيعيان علىّ به جز كسى كه علىّ را دوست مى‏دارند و دشمنانش را دشمن و از فرمانش اطاعت مى‏كنند و به حكمش راضى هستند و اولاد صالحش را دوست دارند كسى ديگر است.8
اگر غير شيعه كتبى هم چون ينابيع الموّده، نهج الحقّ علامه حلى، احقاق الحق قاضى نور الله، ملحقات احقاق آيت‏الله مرعشى در بيست و پنج جلد ضخيم، الغدير علامه امينى، اثبات الهداة از شيخ محمدحسن حرّ جبل عاملى، تأسيس الشيعه لعلوم الاسلام آيت‏الله صدر، المراجعات و النص و الاجتهاد سيد شرف‏الدين، و اصل الشيعه كاشف الغطاء، و عبدالله‏ بن‏ سبا و احاديث عايشه و خمسون و مأة صحابى مختلق از علامه عسگرى به دقت مى‏خواند و كتب روائى و فقهى شيعه هم چون دوره كافى، تهذيب، استبصار، من لا يحضره الفقيه، وسائل، وافى، شافى و آثار درخشان اين طايفه را با به كار گرفتن عقل مطالعه مى‏كرد، 9 باب افترا و تهمت به روى شيعه بسته مى‏شد، و فضاى آلوده و تاريك اختلاف كه غير شيعه بر امت اسلام تحميل كرده از ميان مى‏رفت و هواى سالم وحدت و اتحاد بر امت سايه مى‏افكند و قدرت شگفت‏آورى از مسلمانان به وجود مى‏آمد كه همه دشمنان شرقى و غربى را از هوس تسلّط بر آنان باز مى‏داشت، و تمام مشكلات حل مى‏شد و گره از كارهاى امت گشوده مى‏گشت، و درهاى رحمت و فيوضات حق به روى آنان باز مى‏شد.10
___________________
پی نوشت ها:
1- مريم 69.
2- قصص 15.
3- صافات 83 و 84.
4- المنجد ص 411، طبع 1956 ميلادى.
5- دائرة المعارف، ج 14، ص 57.
6- الدر المنثور.
7- الايضاح، ص 476.
8- همان مدرك، ص 476.
9- شيعه مى‏پرسد، 22.
10- برای آگاهی بیشتر مراجعه شود :
تشيع مولود طبيعى اسلام، سيد محمد باقر صدر؛ شيعه در اسلام ،علامه طباطبايى؛ رهبرى امام على(ع) در قرآن و سنت پيامبر(ص) ترجمه: المراجعات، علامه سيد شرف الدين، ترجمه: محمدجعفر امامى؛ شيعه و تهمتهاى ناروا، علامه جواد شرى؛ آنگاه هدايت شدم تيجانى سماوى، ترجمه: سيد جواد مهرى؛ اهل سنت واقعى تيجانى سماوى، ترجمه سيد جواد مهرى؛ بررسى مسايل كلى امامت، ابراهيم امينى؛ امامت و رهبرى، شهيد مطهرى؛ شيعه پاسخ مى گويد، سيد رضا حسينى نسب؛ عبدالله بن سبا، علامه عسكرى؛ نقش ايمان در احياى دين، علامه عسكرى؛ تفسیر موضوعی پیام قرآن، ناصر مکارم شیرازی، ج 9.

غلامرضا کاویان - خرداد 94

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <br><a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
2 + 1 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .