مذمت دوران جاهليت در قرآن در پاسخ به ادعای «نقد قرآن»

قرآن در آيات متعدد از دوره جاهلي عرب ياد کرده و آن را سرزنش کرده است. چون دوره جاهلي آکنده از گمان‌هاي بي‌اساس نسبت به خداست (آل عمران / 154) و قانون‌گزاري در فرهنگ جاهلي گرفتار کژی و انحراف است (مائده / 50) و اخلاق جاهلي نامناسب است (فتح / 26) و اصولاً اينکه قرآن از دوره پش از اسلام با عنوان «الجاهلية الاولي» دوران ناداني و سبک سري (احزاب / 33) ياد کرده است. خود گواه آن است که قرآن نگاه منفي به فرهنگ آن دوره که قرآن تحت تأثير فرهنگ زمانه قرار نگرفته است بلکه به نوعي با آن مقابله کرده است.
البته در موارد متعددي نيز قرآن با عناصر خاص فرهنگ عرب جاهلي به مبارزه برخاسته است که در ادامه گزارش خواهيم کرد.

تقابل آموزه‌هاي قرآني با عناصر فرهنگي زمانه
در فرهنگ عرب جاهلي عناصري عقيدتي، اخلاقي و رفتاري وجود داشت که قرآن به مقابله با آنها پرداخت و آنها را از صحنه جزيرة العرب يا به کلي حذف کرد يا به انزوا کشاند؛ و عناصر صحيح يا جديد در برابر آنها مطرح کرد از جمله:
1. کفر ـ ايمان (در سوره‌ها و آيات متعدد)
2. شرک ـ توحيد (سوره توحيد و ...)
4. فرزند انگاري براي خدا ـ نفي فرزند خدا (سوره توحيد)
5. دختر انگاري فرشتگان ـ نفي دختر انگاري فرشتگان (نجم / 27)
6. انحراف در مناسک وعبادت ـ نفي انحرافات (انفال 36 و بقره / 189)
7. صفات زشت اخلاقي ـ نفي صفات زشت اخلاقي (نحل / 22 ـ لقمان / 6 ـ يونس / 7)
8 . انحرافات جنسي ـ مقابله با انحرافات جنسي (نور / 2 و ....)
9. تضييع حقوق زنان ـ دفاع از حقوق زنان (تکوير / 8 و ...)
10. طلاق‌هاي نابه‌جا ـ نفي ظهار و ... (مجادله / 2 و 3)
اين موارد و ده‌ها موردمشابه ديگر که در مباحث بعدي خواهد آمد نشان مي‌دهد که قرآن نه تنها تحت تأثير کامل فرهنگ زمانه قرار نگرفته است بلکه آموزه‌هاي قرآني در برابر عناصر فرهنگ عرب جاهلي قرار گرفته است.

حق بودن قرآن
تعارض تأثيري پذيري کامل قرآن از فرهنگ زمانه با حقانيت قرآن:
قرآن خود را کتاب حق معرفي مي‌کند:
إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ؛ (نساء / 105) و مشابه آن در سوره بقره / 176 و آل عمران / 108 و ... و در جاي ديگر يادآور مي‌شود که باطل در قرآن راه ندارد:
وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ * لاَ يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن  بَيْنِ يَدَيْهِ وَلاَ مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ  حَمِيدٍ؛ «آن (قرآن) كتابى شكست‏ناپذير است * كه باطل از پيش روى آن و پشت سرش به سراغ آن نمى ‏آيد؛ (زيرا اين) فروفرستاده ‏اى از جانب (خداى) فرزانه ‏ى ستوده است». (فصلت / 41 ـ 42)
حق به معناي ثبوت داشتن به همراه مطابقت با واقع است.[1]
و باطل به معناي چيزي است که ثبات ندارد و براي آن واقعيتي نيست.[2]
آري باطل هيچ زمان و مکاني در قرآن راه پيدا نمي‌کند و اين کتابي جاوداني است که مطالب آن درست و مطابق واقع است. چون بر اساس علم و حکمت است.
در حالي که فرهنگ جاهليت عرب بر اساس جهل و خرافات وکژي پايه‌گذاري شده بود. ومطالب جاهلانه و خرافي مطابق واقع نيست و ثبات ندارد بلکه با مطالب باطل آميخته است.
بنابراين قرآن که کتاب حق و از طرف حق نازل شده نمي‌تواند تحت تأثير فرهنگ جاهلي ناحق و باطل قرار گيرد.
و اصولاً يکي از نام‌ها و اوصاف قرآن «فرقان» است (فرقان / 1 و بقره / 185) که به معناي جدا کننده حق از باطل است و قرآن از کژي‌ها و مطالب انحرافي به دور است (کهف / 1 و زمر / 28).

پی نوشت ها:
[1]. التحقيق في کلمات القرآن الکريم، مصطفوي، ج 2، ص 283 ماده «حق».
[2]. همان، ج 1، ص 273.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <br><a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
2 + 13 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .