وسيله و اتهام شرك

وهابيان هنگامى كه با دلايل محكمِ توسّل روبه رو مى شوند و نمونه هايى از سنت پيامبر (صلى الله عليه و آله) در تأييد توسّل به آنها گفته مى شود، نگرانى خود را چنين اعلام مى كنند: «وَدّ»، «سواع»، «يغوث»، «يعوق» و «نسر» ر.ك: نوح (71)، آيه 23. پنج مرد صالح بودند كه قبل از نوح مى زيستند و هنگامى كه از دنيا رفتند، مجسمه هاى آنان را به عنوان يادگار ساختند و گرامى داشتند و به تدريج، اين مجسمه ها به صورت بت درآمدند و بت پرستى رواج يافت. بنابراين، رفتن به زيارت گاه هاى پيامبر(صلى الله عليه و آله) و امامان(عليهم السلام) و تمسّك به واسطه ها و وسيله ها نيز اين گونه است و به شرك خواهد انجاميد و با اخلاص به درگاه خدا و خلوص دين، منافات دارد؛ بلكه بايد به طور مستقيم، خدا را عبادت كنيم و از او درخواست حاجت كنيم! و در اين باره، به اين آيه شريفه استناد مى كنند:
«اَلاَ لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِى مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ»؛ زمر (39)، آيه 3.؛ «آگاه باشيد كه آيين پاك، از آنِ خداست و كسانى كه به جاى او دوستانى براى خود گرفته اند ((به اين بهانه كه )) ما آنها را جز براى اين كه ما را هر چه بيشتر به خدا نزديك گردانند، نمى پرستيم؛ البته خدا ميان آنان درباره آن چه كه بر سر آن اختلاف دارند، داورى خواهد كرد. در حقيقت، خدا آن كسى را كه دروغ پرداز ناسپاس است، هدايت نمى كند». ر.ك: واسطه بين خدا و خلق.
در اين باره نيز با دقت در آيه شريفه و شأن نزول آن به روشنى ثابت مى شود كه آيه درباره بت پرستان است كه بت ها و واسطه ها را به طور مستقيم، «عبادت» مى كردند و به همين دليل در آيه شريفه، واژه «نعبدهم» آمده است؛ در حالى كه مسلمانان و شيعيان با رفتن به زيارت گاه ها، هيچ گاه پيامبر(صلى الله عليه و آله) و امامان(عليهم السلام) را عبادت نمى كنند؛ بلكه از آنها به عنوان وسيله براى نزديك شدن به خدا، بهره گيرند.
بهترين دليل بر اينكه زيارت پيامبر(صلى الله عليه و آله) و امامان(عليهم السلام) با بت پرستى متفاوت است، آن است كه اكنون حدود 14 قرن از زيارت پيامبر (صلى الله عليه و آله) و امامان(عليهم السلام) مى گذرد و مسلمانان و شيعيان، بت پرست نشده اند و حتى هر كس بيشتر به زيارت مى رود، مؤمن تر و به خداوند، نزديك تر مى شود و اين بهترين شاخص و نشانه بر درستى زيارت و تأثير وسيله ها براى رسيدن به خدا، به طور كامل تر و سريع تر مى باشد. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 7/310017)