وسيله و نظام آفرينش

پويايى نظام آفرينش نيز مرهون وجود سلسله مراتب و بهره مندى از وسيله ها و واسطه هاست. با وجود سلسله مراتب است كه همه موجودات در نظام طبيعت، نقش تأثيرگذار پيدا مى كنند و با وجود سلسله مراتب و تقسيم كارها ميان «وسيله»هاست كه در جامعه انسانى هر كدام از افراد، مسئوليتى پيدا مى كنند؛ به طورى كه جنب و جوش موجودات و اين همه زيبايى هاى آفرينش و همگى زمينه هاى تلاش، ابتكار، با وجود سلسله مراتب و نظام «وسيله»ها فراهم مى آيد و در مجموع، رشد و بالندگى در سطوح مختلف جهان هستى و جامعه بشرى، در پرتو استفاده از «وسيله»ها به راه مى افتد؛ چنان كه در قرآن مجيد مى خوانيم:
«وَ هُوَ الَّذِى سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ»؛ نحل (16)، آيه 14.؛ «و اوست كسى كه دريا را مسخر گردانيد؛ تا از آن، گوشت تازه بخوريد و پيرايه اى كه آن را مى پوشيد، از آن بيرون آوريد و كشتى را در آن، شكافنده ((آب )) مى بينى و براى اين كه از فضل او بجوييد و باشد كه شما شكر گزاريد».
نكته قابل توجه اين كه در جامعه بشرى، استفاده از وسيله ها، فوايد بيشتر و چندجانبه اى را به ارمغان مى آورد؛ به طورى كه هم رفع نياز و رشد و بالندگى بهره مندان از «وسيله»ها را در پى دارد و هم ارتقاى درجه خود «وسيله»ها را به دنبال دارد و علاوه بر اصلاح و صلاح در دنيا، ثواب و پاداش در آخرت را نيز به ارمغان مى آورد.
در داستان حضرت يوسف(عليه السلام) چنين مى خوانيم:
«فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِينَ»؛ يوسف (12)، آيه 88.؛ «پس چون ((برادران ))بر او وارد شدند، گفتند: اى عزيز! به ما و خانواده ما آسيب رسيده است و سرمايه اى ناچيز آورده ايم. بنابراين، پيمانه ما را تمام بده و بر ما تصدق كن كه خدا صدقه دهندگان را پاداش مى دهد». (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 3/310017)