استعانت از صبرونماز

اينكه خداوند مي‏فرمايد: از صبر و نماز كمك گيريد به اين معنا است كه هرگاه با سختي و مشكلي مواجه شديد
اولاً استقامت كنيد و تسليم مشكل نشويد
ثانياً به وسيله نماز، رابطه خود را با خداوند برقرار كنيد، چرا كه اگر كسي دل به آن منبع قدرت بي‏نهايت ببندد و به او متصل گردد، از هيچ ناملايمت و اتفاق هولناكي نخواهد هراسيد. در اين امر هرگاه مشكلي براي امام صادق(ع) پيش مي‏آمد، آن حضرت بر مي‏خاست و وضو مي‏گرفت سپس دو ركعت نماز مي‏خواند.
در اين آيه به دو ركن اساسي براي پيشرفت و پيروزي بر مشكلات اشاره شده است: يكي پايگاه نيرومند دروني (صبر) و ديگري تكيه‏گاه محكم بروني (خداوند). سپس خداوند مي‏فرمايد:«وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَي اَلْخاشِعِينَ»‏ ؛ (2:45) ضمير «ها» به صلاة بر مي‏گردد، يعني، نماز جز براي خاشعان سنگين و گران است. خاشع به كسي گفته ميشود كه علاوه بر جوارحش قلب او نيز متواضع و مطيع باشد؛ به طوري كه در آيه بعد خداوند در تعريف «خاشعين» مي‏فرمايد: آنها كساني‏اند كه به روز قيامت و ملاقات با خداوند علم دارند و مي‏دانند كه به سوي خداوند باز مي‏گردند. درباره دليل اينكه «خاشعين» ذكر شده است به مؤمنين و متقين مي‏توان گفت كه:
الف) نماز براي كسي سهل و آسان مي‏گردد كه در كام او شيريني داشته باشد.
ب) تنها نماز براي كسي حلاوت دارد كه حضور قلب در نماز داشته باشد.
ج) حضور قلب با صرف ايمان و تقواي ظاهري حاصل نمي‏گردد. بلكه نوعي فروتني قلبي در مقابل خداوند نيازمند كه موجب گردد انسان از صميم قلب دل به كسي نبندد و دربند چيزي و كسي نباشد. كه اين حالت جز با علم به قيامت و ملاقات با خداوند، يقين به زود گذر بودن دنيا و... حاصل نمي‏گردد. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 11/5557)