مقام محمود

بنابر يك احتمال مقام محمود, چنانكه ازآيه 79 سوره اسرا هم استفاده مي شود, مقام شفاعت است . اين مقام در مرحله ي اول مخصوص رسول خدا(ص ) و انبيائ و ائمه (ع ) است ولي مراحل نازل تر آن مخصوص علماي واقعي و شهدا و موئمنين واقعي هم هست و بديهي است اگر كسي موئمن واقعي شد به حسب آن چه در بعضي روايات آمده است مي تواند اگر خداوند اذن بدهد از بعضي افراد شفاعت نمايد. بنا به احتمال ديگر كه با احتمال ذكر شده منافاتي ندارد اين است كه مقام محمود, مقامي است كه تمامي مخلوقات پيامبر را ستايش مي كنند. موئيد اين معني روايتي است از اميرالمؤمنين (ع ) كه در مورد اهل محشر مي فرمايد: جمع مي شوند در موطني كه در آن جا مقام حضرت محمد(ص ) است . آن گاه پيامبر به گونه اي خداوند را ستايش مي كند كه هيچ كس قبل از او ستايش نكرده است . بعد از آن ستايش مي كند بر هر موئمن و موئمنه اي و ابتدا مي كند به صديقين و شهدا و بعد از آن به صالحان . در اين هنگام تمامي اهل آسمان و زمين پيامبر را ستايش مي كنند چنانچه در قرآن آمده است : »عسي اين يبعثك ربك مقاما" محمودا"« پس خوشا به حال كسي كه براي او در اين روز بهره و نصيبي باشد و واي به حال كسي كه در اين روز بهره و نصيبي نداشته باشد, (نورالثقلين , ج 3, ص 205).
براي آگاهي بيشتر ر.ك : شفائالصدور في شرح زياره العاشور, ج 2, ص 55, ميرزا ابوالفضل طهراني . (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 2/9421)