-سعادت و شقاوت

لفظ روايت به اين صورت است: «السعيد من سعد في بطن أمه والشقي من شقي في بطن أمه» و اصل اين حديث، روايتي است مفصل از حضرت باقر(ع) که چگونگي پيدايش انسان را بيان مي کند. آن حضرت مي فرمايد: بعد از گذشت چهار ماه از زماني که بين زن و شوهر مقاربت صورت گرفت و نطفه در رحم مستقر شد، يعني درست در آغاز زندگاني کودک، خداوند متعال به دو ملک دستور مي دهد که يکي در داخل رحم و ديگري در خارج آن تمام مقدرات بچه اعم از روزي، زندگاني و مرگ، تندرستي و بيماري و... را بنويسند. آن دو عرض مي کنند از کجا بنويسيم؟ خداوند متعال مي فرمايد: به پيشاني مادر نگاه کنيد و از آنجا بنويسيد و در آخر روايت آمده است: «و يحفظان لله البداء في جميع ذلک» در تمام اين امور، حق بدا و تغيير و تبدل را براي خداوند محفوظ مي دارند.
بعد از آن امام باقر(ع) از رسول اکرم(ص) نقل مي کند: «السعيد من سعد في بطن أمه والشقي من شقي في بطن امه» (روايت منقول از امام باقر(ع) در کافي، ج 6، ص 13، روايت 4 و بحارالانوار، ج 60، ص 344 ، روايت 31 - روايت منقول از رسول اکرم(ص) در ج 5، ص 9، روايت 13 و ص 157، روايت 10 ذکر شده است. براي بررسي تفاوت هاي لفظي روايات با متن فوق به مدارک مذکور رجوع شود).
و معناي روايت اين است که تمام امور اعم از خير و شر و سعادت و شقاوت، در شکم مادر مقدر مي شود، البته سعادت و شقاوت در شکم مادر ضرورت نمي آورد، بلکه صرف امکان و تغييرپذير است و سرنوشتي که آن دو ملک نوشته اند اقتضاي طبع است و ممکن است تغيير پيدا کند. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 1/11697)