توبه حضرت آدم(ع)

در اينكه مراد از كلمات كه حضرت آدم جهت قبولي توبه‏اش از خداوند دريافت كرد چه بود در ميان مفسران گفتگو است.
برخي آن را همان جملات سوره اعراف آيه 23 دانسته‏اند قالا ربنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخاسرين دانسته‏اند.
برخي آن را به حسب آنچه كه در روايات نيز آمده است اين جملات دانسته‏اند:
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب اني ظلمت نفسي فاغفر لي انك خير الغافرين
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك ربي اني ظلمت نفسي فارحمني انك خير الراحمين
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك ربي اني ظلمت نفسي فتب علي انك انت التواب الرحيم
و در روايات متعددي نيز از طرق اهل بيت(ع) وارد شده. كه مقصود از كلمات تعليم اسماء بهترين مخلوقات خداوند يعني خمسه طيّبه آل‏عبا محمد(ص) و علي و فاطمه و حسن و حسين(ع) بوده و حضرت آدم(ع) با توسل به اين كلمات از درگاه خداوند تقاضاي بخشش نمود وخدا او را بخشيد.
اين تفسيرهاي سه گانه منافاتي با هم ندارد و ممكن است كه مجموع اين كلمات به حضرت آدم جهت پذيرش توبه‏اش تعليم داده شده باشد (تفسير نمونه، 1/197، تفسير برهان، 1/86ـ89) (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 4/13686)