تقسيم‏بندي در قيامت

در پاسخ به اين پرسش چند احتمال وجود دارد:
1. در آيات 18 و 19 از سوره مباركه بلد خداوند متعال حال اكثريت غالب مردم را محور قرار داده و با توجه به وضعيت غالب و اكثريت مردم آنها را به دو گروه اصحاب ميمنه و اصحاب مشئمه يعني گروه داراي يمن و بركت و گروه داراي شوم و شر و بدي تقسيم مي كند. به عبارت ديگر چون مقربان داراي منزلتي بس والا و درجاتي بسيار عالي هستند و منزلت معنوي و قرب والايي دارند و طبعا تعداد كمي از انسان ها در صف مقربان قرار مي گيرند، خداوند از اين گروه كه تعداد افرادش اندك است صرف نظر كرده و انسان ها را براساس تقسيم بندي آنها به دو گروهي كه تعداد زيادي را در خود جاي مي دهد تقسيم نموده است. اين بدين معنا است كه گروه سومي به نام مقربان هم وجود دارد ولي خداوند نامي از آنها نبرده است و تنها به ويژگي و نحوه عمل دو گروه يعني اصحاب ميمنه و اصحاب مشئمه اشاره نموده است. اين عبارت معروف است كه اثبات شيء نفي ماعداه نمي كند، يعني بيان چيزي كه دلالت نمي كند كه غير از آن چيز ديگري نيست، مثلا اگر كسي بگويد دائي و عمه ام به ديدار ما آمدند معنايش اين نيست كه كسان ديگري مثل فرزندان آنها و يا بعضي افراد فاميل به ديدار شما نيامده اند و با آنها همراه نبوده اند.
2. احتمال دارد كه اين تقسيم بندي كلي و فراگير باشد و هر سر گروه مقربان و اصحاب يمين و اصحاب شمال را در برگيرد. با اين توضيح كه انسان ها در يك تقسيم كلي و وسيع يا انسان هايي صالح و شايسته و داراي ايمان و اعمل نيك و اخلاق شايسته هستند كه در اين صورت وحودي با يمن و بركت دارند كه مفيد حال خود و ديگران مي باشند و يا انسان هايي بي ايمان و محروم از اعمال شايسته و اخلاق پسنديده و انساني هستند. اما گروه اول يعني اصحاب ميمنه مشتمل بر افراد نيك و نيكوكاري است كه در رتبه و درجه و منزلت واحدي قرار ندارند. بلكه برخي از اينها داراي رتبه اي عالي منطبق بر درجه ايمان و معرفت و نوع عمل و اخلاص در آن هستند كه اينها مقربان مي باشند و گروهي ديگر كه در رتبه و درجه پايين تري قرار دارند، اصحاب يمين هستند. يعني اصحاب ميمنه خود تعبيري عام و فراگير است كه دو گروه مقربان و اصحاب يمين را كه در سوره واقعه از آنها نام برده شده، در بر مي گيرد. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 4/106697)