مكر خداوند ؟

«مكر» به معناي تدبير و چاره انديشي در كارهاي خوب يا بد مي باشد. و به همين جهت در قرآن نيز همراه با وصف «السَّيئي» بكار رفته است.

مكر الهي:
آيات متعددي كه «مكر» را به خدا نسبت مي دهند، منظورشان تدبير كلّي خداست. چون او مالك تدبير است، و هيچ تدبيري از دايره ي تدبير او خارج نمي باشد. لذا خداوند تبارك و تعالي فوق هر تدبير كننده ي است كه: «الله خير الماكرين» و خداوند تبارك و تعالي مي فرمايند: «پيش از آنان نيز كساني طرح ها و نقشه ها كشيدند; ولي تمام طرح ها و نقشه ها از آن خداست; او از كار هر كس آگاه است; و به زودي كفّار مي دانند سرانجام نيك در سراي ديگر از آن كيست!» اين آيه صراحت دارد كه تدبير كلّي مال خداست و تدبير ديگران در مقابل تدبير خدا كاري از پيش نمي برد.
جواب تفصيلي:
معناي مكر: «مكر» در لغت به معناي تدبير است. اعمّ از آنكه اصل تدبير خوب باشد يا بد، و يا اين تدبير در كار بد باشد و يا در كار خوب. گرچه بعضي مكر را به فريب دادن معنا كرده اند و چنانچه به خدا نسبت داده شود به معناي پاداش و كيفر نيرنگ و فريب مي باشد.
مي خواستند حضرت رسول (صلي الله عليه وآله) را بكشند يا زنداني كنند و مراد از «يَمكُرُ اللهُ» همان تدبير خداوند است كه آن حضرت را مأمور به هجرت نمود. و همين كه مي بينيم كلمه ي «مكر» همراه با وصف «السَّيِئّي» در قرآن بكار رفته دليل بر آن است كه «مكر» گاهي بد و گاهي خوب است. بنابراين، آيات متعددي كه آيه ي شريفه سوره رعد(74) صريحاً دلالت دارد بر اينكه تدبير كلّي مال خداست و تدبير ديگران در مقابل تدبير خدا هيچ است و كاري از پيش نمي تواند ببرد. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 4791/400002)