قرآن و رمضان

ماه رمضان، ماه عبادت و خودسازي، ماه ترك معصيت و انجام اطاعت است. براي تحقّق اين مهم، هم تعليم لازم است و هم تربيت ‏‏«قرآن» انسان را تعليم مي‏دهد و «روزه» انسان را تربيت مي‎كند. تنها با اين دو است كه رسيدن به كمال ممكن مي‎گردد. در حقيقت «قرآن» بدون فريضة روزه آموزش ناتمام و بدون پرورش است و رمضان و روز بدون «قرآن» تربيت فاقد دانش و آگاهي است. بنابراين، يك مسلمان بايد با روزه گرفتن، رمضان را احيا و خود را تربيت كند و نيز با نزديكي به قرآن و مأنوس شدن با آن، هدايت شود، چرا كه قرآن هم هدايت است، هم بيّنات و هم فرقان «هدي‏‏‎َ لِلنّاس و بيّنات مِنُ الهٌدي وُ الٌفرقانِ...» چنين قرآني در ماه رمضان فرود آمد و روزه نيز در اين ماه واجب گشت. به همين جهت، بايد به اين دو هديه الهي توجّه خاص شود.
مثالهاي زيباي قرآن ج 1، حضرت آيت الله مكارم شيرازي (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 6917/400002)