** بخشش گناهان

آياتي كه از بخشش گناه و تكفير سيئات سخن مي‌گويند, در واقع توضيح دهنده آيه»فمن يعمل مثقال ذره شرا يره« و به اصطلاح, حاكم بر آن هستند ولي بر عكس مورد فوق, اين آيات دايره اعمال مورد رؤيت انسان را محدودتر و كوچكتر مي‌كنند و مي‌گويند: اعمالي كه آثارشان به دست خود انسان محو نمي‌شود و به حال اول خود باقي مي‌مانند در قيامت در منظر و مراي خود انسان قرار خواهند گرفت نه آن گناهاني كه به وسيله توبه محو شده و نه آن سيئاتي كه از راه اجتناب از كبائر , تكفير گرديده يا از راه ديگري از بين رفته‌اند.
تجسم اعمال در قيامت نيز كه از آيات استفاده مي‌شود مربوط به كارهاي است كه تا دم مرگ باقي بمانند, اما اگر گناهان انسان در همين دنيا به وسيله عوامل ديگري مثل توبه, اجتناب از كبائر(1) يا اعمال خير(2), محو و خنثي گردد, در اين صورت ديگر عملي باقي نمي‌ماند تا در قيامت تجسم يافته و مورد رؤيت قرار گيرد.
(1)- ان تجنبوا كيائر ما تنهون عنه نكفر عنكم سيئاتكم- نساء/31
(2)- و منّ يؤمن بالله و يعمل صالحاً يكفر عنه سيئاته- تغابن/9
اخلاق در قرآن ج1 43،آية الله مصباح يزدي (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 10246/400002)