معناي ترتيل

امام صادق (ع) در بيان آيه (وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتيلا) فرمودند علي (ع) چنين فرموده « بَيّنَهُ تَبْياناً وَلا تَهُذّه هَذَّ الشِعر ولا تَنْثره نَثْرَ الرَمْل ولكن اَقْرِعُوا بِهِ قُلُوبِكُمْ الْقاسية وَلا يَكُنْ هَمُّ احَدِكُمْ آخِرالسورة»؛ (وسائل 4/856) [واضح كن قرآن خواندنت را ونه مثل شعر به سرعت بخوان و نه مثل شن و ريگ بيابان پراكنده بخوان، بطوري كه فاصله زياد شود، ولكن قلبهاي سخت و با قساوت خود را با قرآن خواندن بكوبيد و هرگز همّت شما رسيدن به آخر سوره نباشد (بلكه هميشه به دنبال كيفيت و اثر پذيري باشيد، نه به دنبال كميت و زياد خواني فقط]
امام صادق (ع) فرمودند «هُوَ اَنْ تَتَمَكَثْ فِيه وَ تَحْسُنَ بِهِ صَوْتِكَ» [«ترتيل»، مكث كردن و توقف در قرائت قرآن است، (كه نه زياد سريع خوانده شود، و نه بسيار كُند و آهسته ) و اينكه نيكو كني صوت خود را در خواندن قرآن.]
اخلاق اسلامي ج 1، اكبر خادم الذاكرين (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 5670/400002)