تحريف قرآن و ديدگاه شيعه

شيعة اماميه معتقد است كه قرآن كريم از هر نوع تحريف (كم و زياد ) مصون است و پيامبر گرامي (ص) 114 سوره را، به نحوي كه در مصاحف موجود است، در ميان ما گذارد و به ملكوت اعلي پيوست و مسلمانان با عنايت خارق العاده‌اي در حفظ آن كوشيده‌اند و نگذاشتند حتي كلمه‌اي از آن حذف يا دگرگون شود.
شگفتي اينجا است كه شيعه معتقد است بزرگان اهل سنت نيز بر اين عقيده‌اند و آنها را از هر نوع اعتقاد به تحريف منزه مي‌شمارد و ورود اخبار تحريف در كتاب‌هاي آنان را دليل بر عقيدة آنان نمي‌گيرد، همچنان كه ورود برخي از روايات تحريف شده در كتاب هاي ما، دليل بر عقيدة ما نيست. شما مي‌توانيد عقيدة شيعه را از قديمي‌ترين آثار آنان به دست آوريد، مانند:
الف: فضل بن شاذان( ت 260) در كتاب« الايضاح»؛ (ايضاح/217-219.)
وي در اين كتاب بر افرادي مانند بخاري (ت 256) و احمد بن حنبل (ت 241) و غير اينها خرده مي‌گيرد كه آنها آية رجم را در كتاب‌هاي خود آورده‌اند و اگر خود او قائل به تحريف بود؛ نمي‌توانست چنين ايرادي را بر اين افراد بگيرد.
ب: شيخ صدوق (ت381) در كتاب اعتقادات چنين مي‌گويد: «إن الله تعالي مُحدثه و مُنزله ور به حافظه و المتكلم به» (اعتقادات صدوق/93.)
[خداوند پديد آورنده قرآن و فرستنده و صاحب و نگاهبان و گوينده آن است.]
آية الله جعفر سبحاني،سيماي فرزانگان ج 2 (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 8409/400002)