قرآن در رمضان

با استفاده از آيات و روايات، به روشنى ثابت مى‏شود: روزه اگر چه عبادت‏مهمى است و داراى ثواب بسيار است؛ اما مقدمه‏اى براى رسيدن به مرحله تقوا است: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ»؛ بقره(2)، آيه 183.؛ «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! روزه بر شما مقرر شده است، همان‏گونه كه بر كسانى كه پيش از شما [ بودند] مقرر شده بود، باشد كه پرهيزگارى كنيد».
هدايت كامل متقين، وابسته به بهره‏مندى از قرآن است: «الم ذلِكَ الْكِتابُ لارَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ»؛ همان، آيه 1 و 2. ؛ «الم اين كتابى است كه در [ حقانيت‏] آن هيچ ترديدى نيست [ و ]مايه هدايت تقواپيشگان است».
از اين رو فضيلت مهم ماه رمضان، به نزول قرآن در اين ماه است: «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِى أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ»؛ همان، آيه 185. ؛ ماه رمضان [ همان ماه ]است كه در آن، قرآن فرو فرستاده شده است كه مردم را راهبر است».
از اين رو رابطه خاصى بين قرآن و ماه رمضان وجود دارد. همان طور كه در فصل بهار، عالم طبيعت و انسان شادابى خاص و حيات مجددى پيدا مى‏كند، قرآن نيز بهار دل‏ها است كه با خواندن و يادگيرى و فهميدن معارف آن، دل‏ها همواره زندگى ويژه‏اى مى‏يابد. امام على‏عليه السلام مى‏فرمايد: «تعلّموا كتاب الله تبارك و تعالى،فانه احسن الحديث و ابلغ الموعظة، و تفقهوا فيه فانه ربيع القلوب»؛ تحف العقول، ابن شعبة الحرانى، ص 150.؛ «كتاب خداوند - تبارك و تعالى را ياد بگيريد؛ زيرا آن زيباترين گفتار و رساترين موعظه‏ها است و فهم در قرآن پيدا كنيد؛ زيرا آن بهار دل‏ها است». بنابراين رابطه قرآن با ماه رمضان، خيلى عميق است و انسان با خواندن و يادگيرى قرآن و تدبير و تعميق در آن،در اين ماه مى‏تواند به حيات طيبه رسيده و شب قدر را - كه با حقيقت قرآن متّحد است درك كند و بنابر فرمايش رسول خداصلى الله عليه وآله (در خطبه جمعه آخر ماه شعبان)، خواندن يك آيه از قرآن در ماه رمضان، معادل با ثواب يك ختم قرآن، در ماه‏هاى ديگر است عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 266.. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 9/500009)