مقام حضرت زهرا(ع)

برابر دعاى حضرت ابراهيم(عليه السلام) همه ذريه صالح و عادل آن حضرت به مقام امامت رسيدند. البته امامت دو قسم است: امامت ملكوتى كه به ولايت مربوط است؛ و امامت ملكى كه رهبرى و اداره امور را بر عهده دارد.<BR>مهم‏ترين مقام همان امامت ملكوتى است. امامت ملكوتى به اين معنا است كه عقايد، اخلاق، اعمال و عبادات انسان‏ها كه به عالم بالا صعود مى‏كند: «إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ»؛ سوره فاطر(35): آيه 10. يك سلوك معنوى است كه مسلك و راهنما و صراط مستقيم و رهبر مى‏خواهد. صراط مستقيم همان حق ممتد است كه بين عبد و مولا كشيده شده و راهنماى قافله عظيم عقايد و اخلاق و عبادات، عقيده و خُلق و عبادت معصوم است.<BR>يعنى نماز امام پيشاپيش نمازها است. و نمازهاى امت به دنبال آن بالا مى‏رود؛ عقيده امام پيشاپيش حركت مى‏كند و عقايد امت به دنبال آن است. اين كه گفته مى‏شود اگر كسى نماز اول وقت بخواند به امام زمانش اقتدا كرده است، ناظر به اين است كه چون امام زمان(عليه السلام) اول وقت نماز مى‏خوانند مثل اين است كه انسان به آن حضرت اقتدا كرده است؛ وگرنه امكان دارد امام در جايى تشريف داشته باشند كه افق آن متفاوت باشد. بنابراين، در شرق و غرب عالم هر كس نماز اول وقت بخواند به امام زمانش اقتدا كرده است. <BR>پس امامت ملكوتى يعنى رهبرى اخلاق، عقايد و اعمال و بالاتر از همه اين‏ها رهبرى ارواح، موصوف به عقيده و خُلق و عمل امام است؛ چون تمام اين موارد صفات ارواح است و ارواح اگر بخواهند صعود كنند، روح طيب امام - صلوات الله و سلام عليه - پيشاپيش و راهنماى اين كاروان است.پس امام ارواح، روح امام است و امام عقايد و اخلاق، عقيده و خُلق امام است. <BR>چنين امامت ملكوتى را تمام ذريّه صالح و معصوم ابراهيم(عليه السلام) دارا هستند و بالاترين و برجسته‏ترين آن مربوط به اهل‏بيت(عليهم السلام) است كه وجود مبارك صديقه كبرى(عليها السلام) از مصاديق بارز اين انوار پاك به شمار مى‏آيد. اما امامت مُلكى به معناى رهبرى امور اجرايى كه تماس با مردم و شركت در جنگ و صلح لازم دارد، به مردها مربوط است و زن‏ها را شامل نمى‏شود. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 74/500020)