دشمني نفس

جهات فراوانى را مى‏توان در توجيه آن بيان كرد: <BR>1. نفس دشمنى نيست كه انسان او را بشناسد. پوشيده و در درون است نه در بيرون.<BR>2. نفس دشمن قهار و مكارى است كه ما را مى‏بيند و ما او را نمى‏بينيم.<BR>3. دشمنى اش دائمى است نه موقت.<BR>4. گزيده‏ترين كالا يعنى ايمان و عقل ما را مى‏برد نه مال و خانه را. <BR>5. با تمام دشمن‏ها فرق دارد. دشمن يا حيوان است مثل مار و عقرب و گرگ و سگ و يا انسان. اگر دشمن از نوع گرگ و مار و سگ باشد، همين كه انسان چيزى به او بدهد حداقل يك ساعت از دستش راحت است. اگر دشمن نظير هيتلر و صدام باشد، وقتى مقدارى خاك، نفت يا... به آن‏ها بدهد، چند روزى از شرشان راحت مى‏شود. <BR>اما دشمن درون اين گونه نيست، حتى اگر چيزى به او بدهى، چند لحظه آرام نمى‏شود. اگر ما به ميل او عمل كنيم و آنچه خواست به او بدهيم، به همان اندازه كه به ميل او عمل كرديم، حمله مى‏كند و جلوتر مى‏آيد. اين طور نيست كه مثل گرگ و مار و عقرب عقب نشينى كند. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 51/500020)