فشار قبر

فشار قبر نوعى عذاب است. مؤمن ناب و محض عذاب قبر ندارد. اگر مؤمنى به بعضى از سيئات آلوده بود و مشكلى در كارهايش داشت، ممكن است در حال احتضار مختصرى مشكل داشته باشد يا در قبر اندكى سختى ببيند تا پاك شود؛ ولى اگر مؤمنى ايمان ناب داشت، دليلى ندارد در حال احتضار يا در قبر عذاب ببيند.<BR>بعضى امور دنيايى در حكم رنج است نه عذاب؛ مثل رنج پيرى و بيمارى. اين‏ها لازمه عالَم طبيعت است. خوابيدن پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) در قبر فاطمه بنت اسد(عليها السلام) يا پوشاندن پيراهن خود بر وى، وسيله راحت‏تر بودن او در قبر است. او در باغى از باغ‏هاى بهشت آرميده است، باغى كه با آن حركت پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) شكوفاتر و آراسته‏تر گرديد. <BR>البته احساس غربت و تنهايى و وحشت در آستانه رحلت از دنيا و ورود به عالم آخرت وجود دارد؛ ولى در روايات داريم كه در حال احتضار مؤمن، ائمه(عليهم السلام) حضور پيدا مى‏كنند و مؤمن با ديدن آن‏ها چنان شادمان مى‏شود كه با آغوش باز از مرگ استقبال مى‏كند. بنابراين، دو نكته است كه بايد به آن توجه داشت: <BR>1. خوف از عذاب قبر و احتضار مايه نجات انسان است.<BR>2. عذاب قبر و احتضار براى گروهى وجود دارد نه همه مؤمنان. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 63/500020)