خطبه متقين در نهج البلاغه

در پاسخ به سوال شما توجه به دو نکته ذیل لازم است :
1-اوصافی که به آنها اشاره کرده اید اوصافی غالبی و اکثری است نه دائمی و همگانی و به همین دلیل همه این نشانه ها در همه مردان خدا یافت نمی شود وشرائط زمانی و مکانی در این مسئله تاثیر گذار است .
2- این آثار و علامت ها مربوط به ظاهر آنها است ولی باطن بندگان پاک و برگزیده خدا بر خلاف ظاهر آنها که احیانا لاغر و زار و نزار و پژمرده واندوهناک است ، شاداب و سر زنده و بی غم است و در روح وروان آنها اثری از پژمردگی و افسردگی وجود ندارد . در واقع آنها با لاغر کردن جسم خود و کم بها دادن به بدن خود، روح و حقیقت خود را فربه و تقویت کرده اند و اندوه و غم ظاهری آنها نشانه توجه به آخرت و حقایق عمیق و ناب و اندیشه های ماورایی وملکوتی است.
امامان معصوم –ع- به تعبير روايت معروف ثقلين ، ثقل اصغر و هم سنگ قرآن کريم هستند و همان طوري که در مورد قرآن تناقض راه ندارد و اين مطلب با ادله عقلي و نقلي و به تصريح خود قرآن کريم ثابت و مسلم است در مورد سخنان امامان معصوم –ع- نيز تناقض منتفي است و هر جا که در کلمات آنها شبه تناقض مطرح باشد حتما قابل دفاع و حل و توجيه صحيح است .
اوصافي که معصومين –ع- در مورد ياران خود و اهل تقوا و ايمان بيان کرده اند غالبي و اکثري است نه دائمي و همگاني .
شرائط و اوضاع زندگي و سطح معيشت در هر زمان متفاوت است و برخي از سخنان و بيانات اولياي الهي مربوط به دوراني خاص و مقطعي محدود از زمان است و شامل همه ادوار و زمان ها نمي باشد .
درجات ايماني و مقامات معنوي و روحي ياران ائمه –ع- يکسان نبوده است و آنها در درجات مختلفي از ايمان و باور قلبي قرار داشته اند وبنا بر اين ، اين اوصاف مربوط به همه آنها نبوده و نمود و ظهور اين اوصاف نيز در آنها مختلف بوده و شدت و ضعف داشته است .
درداوريها بايد همه جوانب منطقي وعلمي را در نظر گرفت بعد قضاوت كرد.
انسان كامل هيچوقت متناقض حرف نمي زند.مابايد شرايط زمان استعدادها و...را در نظر بگيريم و ببينيم امام-ع- در چه شرايطي و خطاب به چه كساني سخن گفته اند.
در تقوي بعضي از مسايل اصلي است و بعضي فرعي . لاغري وچاقي از فرعيات است نه اصلي.اسلام دستور نداده لاغر وضعيف ورنجور باشيد،بلكه سفارش بر بهره مندي از نعمتهاي الهي نموده وحفظ سلامتي را لازم دانسته است.قرآن كريم مي فرمايد « قل من حرم زينه الله التي اخرج لعباده والطيبات من الرزق..»;سوره اعراف آيه32،اي پيامبر ،؛بگو چه كسي زيورهاي الهي را كه براي بندگانش آفريده،وروزي هاي پاكيزه را حرام كرده است؟!اينها در دنيا براي كساني است كه ايمان آورده اند.بنابر اين دستوري مبني بر منع از نعمتها نداريم لكن از اسراف وپرخوري وشكمبارگي بايد دوري نمود.اينكه بعضي از اولياء الهي لاغر هستند،بدليل فكر عاقبت كار هستند وخودشان با اختيار اين مسير را انتخاب كرده اند كه تا زماني كه به سلامتي مضر نباشد اشكالي ندارد.در هر صورت شادابي ونيرومندي مورد سفارش است .عده اي در اثر يقين به قيامت وملاحظه عملكرد خودشان،خور وخواب را فراموش مي كنند.خود ائمه(ع)هم زن داشتند وهم تفريح مي كردند وهم از طيبات استفاده مي كردند واصحاب آنها هم قوي وبا نشاط بودند.
ممكن است بعضي ازافراد ميزان خوراكشان در حد مشروع و متعادل باشد ولي چاق باشند.مانند امام باقر-ع-كه چنين بودند.وبعضي نيز بعكس باشند.
خلاصه اينكه بيانات حضرت را بايد با گفته هاي ديگر ايشان تفسير كرد. لذا بايد به نهج البلاغه اشراف كامل داشت بعد قضاوت كرد. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 21/100103283)