معناي كلمه الله

کلمه الله به معنای معبود وکسی که مورد پرستش واقع میشود معنی شده برخی نیز انرا به معنای چیزی که مورد تحیر و سرگردانی است معنی کرده اند . در صورتی که خدا را بنا بر انچه در لغت نامه دهخدا آمده به معنای خود آ بدانیم یعنی کسی که خودش به وجود امده وکسی اورا به وجود نیاورده مرادف دقیق الله نخواهد بود . ولی در هر صورت مراد از این دو واژه یک حقیقت است ودر لغت فارسی نزدیکترین گزینه به الله واژه خدا می باشد .
[پايان كد انتخابي][كامل از كد29153][انتخابي از كد97338]روح الله به معنای روح خدا است و تعبیری است که خداوند درآیه 171نساء در مورد حضرت عیسی –ع- به کار برده است : يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى‏ مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلهٌ واحِدٌ سُبْحانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى‏ بِاللَّهِ وَكِيلا : اى اهل كتاب در دين خود غلو (و زياده‏روى) نكنيد و در باره خدا غير از حق نگوئيد . مسيح عيسى بن مريم فقط فرستاده خدا و كلمه (و مخلوق) او است، كه او را به مريم القا نمود و روحى (شايسته) از طرف او بود، بنا بر اين ايمان به خدا و پيامبران او بياوريد و نگوئيد (خداوند) سه‏گانه است (از اين سخن) خوددارى كنيد كه به سود شما نيست، خدا تنها معبود يگانه است، او منزه است كه فرزندى داشته باشد (بلكه) از آن او است آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و براى تدبير و سرپرستى آنها خداوند كافى است. - عيسى روحى است كه از طرف خدا آفريده شد (وَ رُوحٌ مِنْهُ)- اين تعبير كه در مورد آفرينش آدم و به يك معنى آفرينش تمام بشر نيز در قرآن آمده است اشاره به عظمت آن روحى است كه خدا آفريد و در وجود انسانها عموما و مسيح و پيامبران خصوصا قرار داد . تفسير نمونه، ج‏4، ص: 223 ».[پايان كد انتخابي]
كلمات الهي عبارت از موجودات جهان عيني است كه آن غيب را نشان مي دهد و هر كدام كه آن غيب را بهتر نشان داد كلمه تامّه خواهد بود. از اين رو از ائمه معصومين (عليهم السلام) روايت شده است: (نَحْنُ الْكَلِمات)؛ (بحار،4/151؛ تحف العقول/479.): سراسر عالم، كلمه حقند، امّا ما كلمه تامه ايم، اگر ديگران گوشه اي از جهان غيب را به شما نشان مي دهند ما بسياري از اسرار غيب را مي شناسيم و شما را از آن باخبر مي كنيم. بنابر اين انبيا و اولياي الهي كلماتند. البته كلمه در برابر كلام نيست، بلكه منظور از آن سخن است،‌و سخن خدا، نشانه خداست. عيسي (ع) ، هم سخنگوي خداست و هم به اذن خدا سخن گفت و هم، سخن خداست، چنانكه اسم او اسمي از اسماي حسناي خداوند است. عيساي مسيح كلمه حقي است كه از خداوند نشأت گرفته، در جهان امكان تنزّل و ظهور كرده و تجلّي يافته است: (اَلْحَمْدُ لِلّهِ المُتُجلّي لِخَلقه بِخَلْقه) ؛(نهج البلاغه، خطبه 108.). اگر معناي تجلي و ظهور براي انسانها حل مي شد ديگر هيچ ترسا و مسيحي تن به ذلت تثليت نمي داد، تا قرآن بگويد: (لَقَدْ كَفرَ الَذيِن قالوا اِنَّ الله ثالِثْ ثَلثةَ) مائده/73 . مسيح، آيت خداست و آيه و صاحب آيه را نبايد در عرض هم قرار داد چنانكه كلمه با متكلّم در عرض هم نيست. روح قدسي و عيساي مسيح هر دو آيتند و خداي سبحان عيساي مسيح را با روح قدسي مُؤيّد و متنعّم كرده است: (يا عيسَي اَبنَ مَرْيم اُذْكُر نِعْمَتي عَلَيْكَ وَعَلي والِدتِك اِذْ ايَّدتُكَ بِروح الْقُدُس) مائده/110 . چنانكه حضرت مسيح و مريم (عليهما السلام) را معجزه جهاني شمرده، هر دو را يك آيه مي داند: (وَجَعَلنا ابنَ مَريَم و اُمَّه آية) مؤمنون/50 . غرض آن كه حضرت مسيح هم سخن خدا را به مردم رساند چون پيامبر الهي بود و هم با اعجاز در گهواره سخن گفت و هم سخن خاص و كلمه مخصوص خدا بود. قرآن كريم تأكيد مي كند كه مسيح فرزند مريم است تا آن شبهه را برطرف كند وگرنه جز در مناسبتهايي خاص ، پيامبري را به پدرش نيز نسبت نمي دهد. آية الله جوادي آملي،تفسير موضوعي قرآن ج 7 (سيرة پيامبران(ع) در قرآن) به نقل از سايت تبيان
(لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 4/100104996)