واقعه، آيه 13

در اين آيه خداوند مى‏فرمايد سابقين در ايمان كه مقربان هستند گروه بسيارى از پيشينيانند يعنى پيروان انبياى گذشته و گروه كمى از آخرين كه مراد امت پيامبر اسلام مى‏باشد در اين جا ممكن است سؤال پيش بيايد كه چگونه اين مسئله با اهميت فوق‏العاده امت اسلامى سازگار است؛ با اين كه خدا آنها را بهترين امت خطاب كرده و فرموده: كنتم خير امة (سوره آل‏عمران، آيه 110)
پاسخ اين است منظور از مقربان همان پيشگامان در ايمانند، مسلم است كه در امت اسلامى پيشگامان در پذيرش اسلام در صدر اول گروه اندكى بودند از قبيل حضرت على و حضرت خديجه در حالى كه كثرت پيامبران پيشين و تعداد امتهاى آنها و وجود پيشگامان درهر امّت سبب مى‏شود كه آنها از نظر تعداد فزونى يابند.
نكته ديگر اين كه كثرت عددى دليل بر كثرت كيفى نيست و به تعبير ديگر ممكن است تعداد سابقون اين امت كمتر باشند ولى از نظر مقام بسيار برتر باشند. (تفسير نمونه، ج 23، ص 207) (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 1/100107260)