قسم در قرآن-قسم‌هاي قرآن

در پاسخ به این پرسش به نکات ذیل توجه نمایید :
1- پرسش شما نا درست است زیرا خداوند تنها در یک آیه به پروردگار مشرق ها و مغرب ها قسم یاد کرده است و آن در آیه 40 از سوره مبارکه معرج است : َلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَ الْمَغارِبِ إِنَّا لَقادِرُونَ
2- کلمه ما پس از این قسم ذکر نشده است .
3- اینک توجه شما را به توضیحی در مورد مشارق و مغارب و مراد از این دو جلب می نماییم :
در آيات قرآن مجيد گاهى تعبير مشرق و مغرب به صورت مفرد آمده است مانند آيه 115 بقره و لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ: مشرق و مغرب از آن خدا است و گاه به صورت تثنيه آمده است، مانند آيه 17 سوره رحمن رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ: پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب و گاه به صورت جمع المشارق و المغارب مانند آيه مورد بحث.
بعضى اين تعبيرات را متضاد پنداشته‏اند، در حالى كه همگى هماهنگ، و هر يك اشاره به نكته‏اى است، توضيح اينكه خورشيد هر روز ازنقطه تازه‏اى طلوع، و در نقطه تازه‏اى غروب مى‏كند، بنا بر اين به تعداد روزهاى سال مشرق و مغرب داريم، و از سوى ديگر در ميان اينهمه مشرق و مغرب دو مشرق و دو مغرب در ميان آنها ممتاز است كه يكى در آغاز تابستان، يعنى حد اكثر اوج خورشيد در مدار شمالى، و يكى در آغاز زمستان يعنى حد اقل پائين آمدن خورشيد در مدار جنوبى است (كه از يكى تعبير به مدار رأس السرطان و از ديگرى تعبير به مدار رأس الجدى مى‏كنند) و چون اين دو كاملا مشخص است روى آن مخصوصا تكيه شده است، علاوه بر اين دو مشرق و دو مغرب ديگر كه آنها را مشرق و مغرب اعتدالى مى‏نامند (در اول بهار و اول پائيز هنگامى كه شب و روز در تمام دنيا برابر است) نيز مشخص مى‏باشد كه بعضى رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ را اشاره به آن گرفته‏اند و آن نيز قابل توجه است.
اما آنجا كه به صورت مفرد ذكر شده معنى جنس را دارد كه توجه تنها روى اصل مشرق و مغرب است بى‏آنكه نظر به افراد داشته باشد، به اين ترتيب تعبيرات مختلف بالا هر يك نكته‏اى دارد و انسان را متوجه تغييرات مختلف طلوع و غروب آفتاب و تغيير منظم مدارات شمس مى‏كند.
تفسير نمونه، ج‏25، ص: 47 (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 3/100114463)