معاني قرآن

كلمه «قرآن» مصدر فعل «قرأ» است به معناي خواندن مثل: «إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ * فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ».(قيامت، آيات 17-18) مثل «فرقان» و «رجحان» كه مصدر مي باشند.قرآن مصدر است بمعني اسم مفعول(مقرو)قرآن کتابي است خواندني بايد آنرا خواندودر معنايش دقت نمود.
برخي «قرآن» را به معناي جمع گرفته اند زيرا که اصل قرء بمعني جمع است قرآن يعني جامع حقايق وفرموده هاي الهي.چون جامع همه کتب الهي در گذشته است و ثمره همه علوم را دارا هست.راغب اصفهاني,مفردات,ماده قرء . قاموس قرآن، سيد علي اكبر قريشي، ماده «قرأ»] (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 1/100115080)