تبيين قرآن بعد از پيامبر

1- پاسخ به این پرسش به طور اجمال می توان گفت بعد از پیامبر –ص- تبیین و تعلیم قرآن کریم بر عهده مترجمان و مفسران حقيقي قرآن يعني ائمه عليهم السلام مي باشد وهمچنين افرادي که در اين مکتب تربيت يافته اندواز علوم اهل بيت(ع)وفنون تفسير آگاهي دارند ,مي توانند آيه هاي وحي را تفسير نمايند. البته شئون امامان معصوم –ع-بسیار فراتر و گسترده تر از این مورد است و ابعاد متعدد و متنوعی دارد .
[كامل از كد120928]
1
1 ـ قرآن و اهلبيت (ع) هميشه همراه يكديگرند و جدايي ناپذيرند ، و آنها كه طالب حقايق قرآنند بايد دست به دامن اهلبيت (ع) بزنند. 2 ـ همان‏گونه كه پيروي از قرآن بدون هيچگونه قيد و شرط بر همه مسلمين واجب است پيروي از اهلبيت (ع) نيز بدون قيد و شرط واجب مي‏باشد. 3 ـ اهلبيت (ع) معصومند، زيرا جدايي ناپذير بودن آنها از قرآن از يكسو ، و لزوم پيروي بي‏قيد و شرط از آنان از سوي ديگر، دليل روشني بر معصوم بودن آنها از خطا و اشتباه و گناه است ، چرا كه اگر آنها گناه يا خطايي داشتند از قرآن جدا مي‏شدند ، و پيروي از آنان ، مسلمانان را از ظلالت و گمراهي بيمه نمي‏كرد، و اينكه مي‏فرمايد با پيروي از آنان در برابر گمراهي‏ها مصونيت داريد، دليل روشني بر عصمت آنها است. 4 ـ از همه مهمتر اينكه پيامبر (ص) اين برنامه را براي تمام ادوار تاريخ مسلمين تا روز قيامت تنظيم كرده ، مي‏فرمايد «اين دو هميشه با هم هستند تا در كنار حوض كوثر نزد من آيند» اين به خوبي نشان مي‏دهد كه در تمام طول تاريخ اسلام فردي از اهلبيت (ع) به عنوان پيشواي معصوم (ع) وجود دارد، و همان گونه كه قرآن هميشه چراغ هدايت است، آنها نيز هميشه چراغ هدايتند ، پس بايد كاوش كنيم و در هر عصر و زمان آنها را پيدا كنيم. 5 ـ از اين حديث شريف استفاده مي‏شود كه جدا شدن يا پيشي گرفتن از اهلبيت (ع) مايه گمراهي است ، و هيچ انتخابي را نبايد بر انتخاب آنها مقدم داشت. آنها از همه افضل و اعلم و برترند. پيام قرآن ج 9، حضرت آيت الله مكارم شيرازي و ساير همكاران به نقل از سايت تبيان
الف) مقصود از روايت ياد شده آن است كه بدون «ثقلين» فهم قرآن و عمل دقيق بر طبق آن ممكن نيست. بنابراين بايد از «ثقلين» جدا نشد و اين انفكاك ناپذيرى به معناى جدايى ناپذيرى فيزيكى نيست؛ بلكه جدا ناپذيرى هدايتى و معرفتى است؛ يعنى، معارف و هدايت‏هاى قرآن، از طريق اهل بيت(ع) قابل استفاده است. بنابراين هر چند هر كس براى راه‏يابى به معارف قرآن از مسير معارف و آثار اهل بيت(ع) حركت كند، از آن سرچشمه حظّ وافرخواهد برد؛ ولى در غير اين صورت بهره اندكى از حقيقت نصيبش خواهد شد. بنابراين در شهادت و رحلت اهل بيت(ع) نيز بين آنان و قرآن جدايى نيست. خلاصه اين که مراد روايت مذکور اين است که قرآن نياز به مفسراني الهي دارد زيرا «منه آيات محکمات هن ام الکتاب و اخر متشابهات» ؛ (آل عمران، آيه 7). برخي آيات قرآن محکمات هستند و همه آن را مي فهمند و برخي از آيات متشابهات هستند و نياز به تفسير اهل ذکر و کساني دارد که به منبع فيض الهي وصل هستند و اگر از تفسير آنان جدا شويم دچار انحراف در عقيده مي گرديم و چه بسا همين قرآن موجب گمراهي انسان گردد. «ولا يزيد الظالمين الا خسارا؛ (اسراء، آيه 82). به عنوان مثال قرآن مي فرمايد خداوند بر عرش خود نشسته است و حکمراني مي کند. گروهي از اهل سنت که از اهل بيت دور افتاده اند از اين آيات چنين استفاده کرده اند که خداوند جسم دارد و بر تختي مي نشيند و خدايي مي کند. ب) نكته ديگر اين‏كه در زمان غيبت نيز امام معصوم(ع) حضور دارد و به اصلاح امور امت و ارائه هدايت‏هاى لازم در موارد مقتضى مى‏پردازد و غيبت امام عصر(عج) به معناى جدايى عترت از قرآن نيست. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 1/100115179)