علوم تجربي در روايات وقران

در پاسخ به این پرسش به مطالب ذیل توجه نمایید :
بهترين منبع برای رواياتی که مربوط به علومی مانند فيزک و شيمی و رياضيات و مانند اينها است کتاب موسوعه الامام علی بن ابی طالب تالیف استاد محمد محمدی ری شهری است . روايات متعددی در این مورد در ج 10 این موسوعه ص 295 بیان شده که پاسخگوی نیاز شما است . در یکی از این روایات امیر مومنان می فرماید : لو شئت لجعلت علی الماء نورا و نارا ، اگر می خواستم برآب نور و آتش قرار می دادم .
اما در مورد تحصیل علوم طبیعی باید گفت همواره این پرسش مطرح بوده که آيا منظور اسلام از علمي که آن را فريضه‏ و واجب خوانده چيست ؟ و هر دسته‏اي خواسته‏اند کلام پيغمبر را به همان‏ رشته معلوماتي که خودشان داشته‏اند تطبيق کنند. متکلمين مي‏گفته‏اند مقصود خصوص علم کلام است ، مفسرين مي‏گفته‏اند مقصود علم تفسير است ، محدثين‏ مي‏گفته‏اند مقصود علم حديث است ، فقها گفته‏اند مقصود علم فقه است که هر کسي بايد يا مجتهد باشد يا مقلد ، علماي اخلاق گفته‏اند مقصود علم اخلاق و اطلاع از منجيات و مهلکات است ، متصوفه مي‏گفته‏اند مقصود علم سير و سلوک و توحيد عملي است ، غزالي بيست قول در اين زمينه نقل مي‏کند، ولي‏ همان طور که محققين گفته‏اند مقصود هيچ يک از اين علوم بالخصوص نيست. اگر مقصود علم خاص مي‏بود پيغمبر به همان علم تصريح مي‏کرد . مقصود هر علم‏ مفيد و سودمندي است که به کار مي‏خورد. (ر. ک : بيست گفتار نويسنده: شهيد مطهري صفحه258-263)
منطق قرآن درباره علم به شکلي است كه قرآن علم را نور و جهل را ظلمت مي‏داند، مي‏فرمايد مطلقا نور بر ظلمت ترجيح دارد. قرآن صريحا مسائلي را به عنوان موضوع مطالعه و تفکر پيشنهاد مي‏کند. اين موضوعات همانهاست که نتيجه مطالعه آنها همين علوم طبيعي و رياضي و زيستي و تاريخي و غيره است که امروز در دنيا مي‏بينيم.
همچنين در سوره بقره آيه‏ 164 مي‏فرمايد : « إن في خلق السموات و الارض و اختلاف الليل و النهار و الفلک‏ التي تجري في البحر بما ينفع الناس و ما أنزل الله من السماء من ماء فأحيا به الارض بعد موتها و بث فيها من کل دابة و تصريف الرياح و السحاب المسخر بين السماء و اعرض لايات لقوم يعقلون». در آفرينش آسمانها و زمين، در گردش شب و روز، در حرکت کشتي‏ بر روي آب که به وسيله آن بشر منتفع مي‏گردد، آمدن و ريزش باران که‏ سبب حيات زمين مي‏گردد، حيواناتي که در روي زمين در حرکت‏اند، گردش‏ بادها و حالت مخصوص ابرها که در ميان زمين و آسمان معلق‏اند، در همه‏ اينها نشانه‏هاي قدرت و حکمت پروردگار است. يعني همه اينها قوانين و نظاماتي دارند و شناختن اين نظامات شما را به توحيد نزديک مي‏کند. قرآن صريحا مردم را به مطالعه در اين امور توصيه کرده و مي‏دانيم مطالعه‏ همينهاست که منجر به علم فلک و ستاره شناسي، زمين شناسي، درياشناسي، علم کائنات جويه، حيوان شناسي و غيره شده است. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 13/100115461)